Pakhuis de Zwijger, De Donkere Kamer 21-03

Maandag 21 maart was de 27e editie van De Donkere Kamer in Pakhuis de Zwijger. Tijdens zo’n editie van De Donkere Kamer komen allerlei visies en gasten uit verschillende disciplines van de fotografie aan bod, worden er interviews gehouden met fotografen en kunstenaars die iets met fotografie doen en krijgen fotografen de kans om hun ideeën te pitchen. Gisteren was mijn eerste keer dat ik aanwezig was bij een editie van De Donkere Kamer.

Te gast deze maandag waren Robin de Puy, Jeroen Robert Kramer, Sinke & Van Tongeren en nog een aantal fotografen die hun idee kwamen pitchen en hun werk promoten. Leuk vind ik het systeem waarbij je een zakje met muntjes kreeg bij aanvangst die je kon verdelen over de drie pitchende fotografen, waarbij elk muntje voor een euro stond en dit werd bekostigd uit het toegangsgeld. Zo kon jij bepalen welk idee je graag extra wilde steunen.

De pitch die mij het meest aansprak (en waar ik dus ook de meeste muntjes aan heb gedoneerd) was die van Marieke van der Velden. Zij was vroeger als 14 jarig meisje smoorverliefd op een Joep, die ze jaren later op Facebook tegenkwam als een PVV stemmende anti vluchtelingen man die foto’s post met teksten als “Eigen volk eerst !!!”. Zij werd hier helemaal niet goed van en kwam op het idee om samen met hem naar Griekenland te vliegen zodat Joep zou kunnen zien hoe het er echt aan toe gaat. Hij kon helaas niet mee want hij had het druk met zijn werk, dus ging Marieke alleen. Ze fotografeerde en interviewde daar mensen en schreef elke dag een brief aan Joep die ze ook online op een blog zet. De reden dat dit mij zo aanspreekt is omdat ik heel geïnteresseerd ben in dit onderwerp en mezelf ook helemaal kapot erger aan domme mensen zoals Joep.

Robin de Puy was voor mij echt een verrassing. Ik kende haar vaag van naam en had weleens een foto of twee van haar eerder gezien, maar voor de rest kende ik haar en haar werk niet helemaal niet. Ik vind haar een ongelofelijk leuke fotografe. Ze staat heel open voor anderen en maakt een geweldige indruk. Ze wordt bedolven door opdrachten en is in de fotografie erg groot, maar toch blijft ze heel erg haarzelf. Daarnaast is ze erg bang voor een aantal dingen, maar ze doet het uiteindelijk wel en durft eigenlijk heel veel. De perfecte fotograaf om een goed voorbeeld aan te nemen. Ze liet werk zien van haar reis door het westen van de VS die ze maakte op een motor en vertelde hier over. Onderweg heeft ze heel veel mensen die ze tegenkwam geportretteerd, waardoor ze uiteindelijk ongeveer 100 prachtige portretten heeft van mensen die net niet helemaal in de maatschappij passen. En dat maakt het juist zo interessant.

Werk dat me ook heel erg aansprak was Unknown Poses van Sinke & Van Tongeren. Het zijn twee taxidermisten die een fotoserie hebben gemaakt over dieren die ze aan het prepareren waren en die in een bad lagen, in heel onnatuurlijke poses. Het is tegelijk een prachtig beeld maar soms ook niet heel fijn om naar te kijken, omdat een leeuw met een lichaam in een heel onnatuurlijke pose een soort van nare indruk opwekt.

Advertenties